Tag: drome

Stilte na die storm

Ek het al baie gehoor dat iemand praat van die stilte na die storm. Spreekwoordelik word die uitdrukking gebruik na ’n moeilike tyd of bakleiery wat net ewe skielik stop en alles is verby. Dit is dan ’n tyd waar jy terug kyk na alles wat gebeur het en net bly is als is verby. Op daardie stadium is dit waar jy moet begin alles weer bymekaarsit en regstel wat deur die storm vernietig is. Wel, ek sit nou so en dink aan die verloop van my lewe. Ek dink ook terug aan al die dinge waardeur ek gegaan het en na waar ek nou vandag staan. Ek dink ek kan amper sê dat my lewe ook maar baie stormagtig was en met tye as ek gedink het die wind gaan nou lê, dan tel dit maar net weer op en die verwoesting gaan aan. So ook het ek in hierdie storm geleer om skuiling te kry en te oorleef. Die storm wat so aan gewoed het, kon my nie breek nie en ek het oorleef. Die storm het my sterk gemaak. So ook het die storm bedaar na ’n baie lang tydperk. Ek kon daarna weer terug kyk na alles wat voor my lê en rustigheid ondervind. So ook het ek bietjie vir bietjie begin om die skade wat die storm veroorsaak het te herstel. Ek het myself gevind, weer begin skryf en hardloop en net myself weer opgebou na die persoon wat ek wou wees. So ook na elke storm lê daar bome, takke en blare die wêreld vol. Dit is dan wat jy maar moet begin skoonmaak en alles weer mooimaak en op hul plek kry. Die tyd waar jy weer kan begin droom oor hoe dit kan lyk. Dan so terwyl jy al die gemors begin skoonmaak, kom jy op ’n punt waar jy weer lewe sien. Een blommetjie of blaartjie wat die storm oorleef het en soos wat die son dan nou uitkom begin blom en ’n teken van lewe en hoop gee. Ek voel tans het ek nou daardie teken van lewe gesien. Ek is vir ’n oomblik rustig, het soveel vrede en staar net in bewondering na die teken van nuwe lewe. Dit is so in ’n oomblik waar jy nie verwag het om lewe te sien nie en dan ewe skielik is dit daar voor jou. Dit is ’n oomblik wat jy besef, alles gaan weer goed wees. Jy maak alles om die blommetjie skoon. Gee water en versorg die blommetjie en bewonder dit dan dag na dag soos wat dit begin groei en mooier en mooier raak met tyd. Op daardie oomblik kry jy werklik weer motivering om die blommetjie in ’n blomtuin te verander. Dit is iets wat nie oornag kan gebeur nie en met tyd, geduld en omgee sal die blomtuin geskep word. So ook met die kennis van die storm wat alles voorheen vernietig het, kan jy dan ook nou reg voor bery en die nodige skuiling en beskerming bou sodat as daar weer ’n storm moet kom, jou blomtuin beskermd sal wees en geen storm ooit weer dit kan vernietig nie. Ons as mens gaan deur die lewe en daar gebeur baie dinge met ons. Ek het al baie mense uit moedeloosheid hoor sê, maar hoekom gebeur al die dinge met my? Hoekom kan dit nie net vir ’n slag goed gaan met my nie? Ek dink ek self het ook al baie so gevoel, maar as ek nou so tot die besef kom dat as gevolg van alles wat gebeur het, kan ek nou opreg die goeie dinge in my lewe waardeur. Ek sal weet om dit wat ek nou het te versorg en goed op te pas. Ek gaan die nodige kennis hê om dit wat ek nou kry te versorg en op te pas en te beskerm teen die storms daar buite. Die stilte na die storm is nie noodwendig die mooiste oomblik in jou lewe nie, maar dit is moontlik die begin tot ’n nuwe hoofstuk in jou lewe waar jy half van vooraf kan begin om alles reg te maak en op te bou, selfs beter as wat dit voorheen was voor die storm. En dan, as jy daardie eerste teken van lewe weer sien dan weet jy, alles gaan weer goed wees. Daar is altyd hoop. Wees sterk in die tye waar storms woed en gebruik elke oomblik om kennis op te bou in jou lewe. Weet dat die storm weer sal oorgaan en jy stilte sal vind. Gebruik dan die kennis wat jy gekry het om in hierdie stilte te herbou en dan as jy daardie teken van lewe sien, gee jou alles om dit te bewaar. Ek hoop dat my lewe, my skryfwerk en drome nog vele meer mense sal inspireer in die lewe. Ek hoop dat ek dalk ook vir iemand wat tans ’n storm beleef bietjie hoop kan gee. Wees sterk want daar is ’n doel met alles in die lewe.

 

Advertisements

My Foto met ‘n Oomblik…

Ek het onlangs ’n foto op Facebook gelaai met die byskrif daar by “A view and a moment to remember.” Ek plaas dan nou ook die foto hier op my blog. Ek glo almal wat die foto sien sal saamstem dat dit ’n baie mooi natuur toneel is en dat dit nogal aansluit by my vorige skryfstuk oor die verskillende blomme en natuurtonele in verskillende seisoene. Dit was dan ook die foto wat my die vorige skryfstuk laat skryf het. Buiten dat dit net ’n mooi toneel was op daardie oomblik, beteken die foto vir my baie meer. Ek praat van ’n oomblik waar ek uit staar op iets vreesliks mooi en dan ook ewe skielik net daar ’n gevoel van vreugde en geluk ervaar. Ek glo dat ek nie daardie oomblik alleen ervaar het nie en dit is amper asof daardie oomblik ’n nuwe hoofstuk in my lewensavontuur begin het. Drome wat werklikheid begin word. Lewe wat werklik begin sin maak. ’n Oomblik wat jy voel jy het alles wat jy wil hê en dat jy so gelukkig is. Die begin van ’n hoofstuk waar jy so opgewonde is van die begin af, jy kan sommer sien dat die res wat volg net nog mooier kan wees. Ek skryf baie oor drome, my benadering tot die daaglikse lewe, hoe ek altyd positief probeer dink en dan probeer ek ander mense deur dit te inspireer. Ek deel graag altyd my ondervinding van hoe ek voorberei vir iets wat ek aanpak en dan ook hoe ek suksesvol slaag in my doel. Ek het al baie geskryf oor hoe jou innerlike vrees jou kan terughou en jou keer om te waag en so ook jou van baie goeie dinge beroof. Ek was ook dae baie ongeduldig en moeg om te wag vir goeie dinge om te gebeur. Ek is vandag eintlik so bly oor die feit dat ek, “EK” is. Ek is baie bly dat ek die mens is wat ek vandag is. Ek weet ek is deur baie dinge in my lewe en ek het nie altyd verstaan hoekom ek daar deur moes gaan nie, maar al die dinge het my gevorm in die mens wat ek vandag is. Ek hou van wie ek is. Ek hou van wie ek vir ander is. Ek het vrede en geluk gevind amper in alle gebiede. My werk, my sport en my lewe is op so ’n manier dat ek nie vir beter kan vra nie. Ek het eintlik nog so baie dinge om oor te skryf. Dinge wat ek in die lewe geleer het, besluite wat sekere gevolge gehad het, maar ek sal seker nog baie geleentheid en inspirasie hê om oor al die dinge te skryf. Ek dink vir nou is daar net een groot stelling wat ek probeer maak. Moet nooit moed opgee nie… Daar is altyd iets mooi nog in die toekoms. Bly net glo daarin. Hou aan droom, hou aan vorentoe gaan en moenie dat enige iets jou terughou nie. Lewe elke dag voluit.

20160612_094832

FANTASIEË

 

 

Fantasieë gebaseer op drome,

nie altyd vir almal beskore.

Dag na dag gaan ons aan met die lewe,

nie altyd soos wat almal na strewe.

 

Soms gaan daar dinge verlore,

maar opnuut word weer iets gebore.

Daar is altyd hoop vir jou,

moet nooit een dag berou.

 

Môre kom opnuut met ’n belofte,

dalk nog ’n sonskyn dag gelofte.

Vandag moet ons leef,

elke oomblik beleef.

 

Vrees nie die toekoms vir nou,

want liefde bly tog getrou.

Dit sal jou eendag vind,

soms kom dit saam die wind.

 

Fantasieë, drome en alles daarmee saam,

dit wys jou ook die pad om op te gaan.

Volg jou hart en voel dit nou,

eendag kom dit ook vir jou.

 

 

Leef en Droom

Soms wens ek dat ek my lewe kan beplan soos wat ek beplan om ’n storie te skryf. Dink net hoe lekker dit sou kon wees om jou eie karakters te skep soos wat jy hulle op droom. Jy kan dan jou eie droom wêreld skep, die karakters daar inplaas waar jy hulle wil hê en ook self besluit wat gebeur wanneer. Ek dink nog soveel te meer gaan dit wonderlik wees want jy gaan die einde self kan bepaal. Jy kan jou storie ’n gelukkige einde laat hê. ’n Gelukkig vir altyd saam soos in die feeverhale…

Soms weet mens nie hoekom dinge met mens gebeur in die lewe nie. Partykeer gebeur daar goeie goed met ’n mens en dan is jy baie gelukkig, maar dan gebeur daar weer iets slegs en jy is weer ongelukkig. Net jammer mens weet nooit wanneer gebeur die goeie of die slegte dinge nie. Jy sien dit amper te laat as dit gebeur en jy kry nie kans om daarvoor voor te berei nie. Tog dink ek dit is nog steeds lekker om te droom en fantasie wêrelde te skep in jou drome. Ek meen, niemand kan jou drome van jou af wegvat nie. Niemand kan vir jou voorskryf wat jy kan of mag droom nie. En al weet jy dat alle drome nie waar word nie, is dit tog vir daardie oomblik wat jy droom asof jy in werklikheid daar is. Ek moet sê dat dit seker een van die grootste redes is waarom ek van stories skryf hou. Om ’n storie te skryf is ook soos om ’n droom te skep en dit te laat gebeur. Ek het nogal ondervind dat mens droom partykeer iets en dink dat dit nooit sal kan waar word nie. Dan met die wete dat dit net ’n droom is en dit nie kan waar word nie, oorweeg mens dit dan glad nie om eers te probeer dit ’n werklikheid maak nie. Ek moet sê ek het op die harde manier geleer om nie bang te wees om ’n droom te probeer uitleef nie. Van te versigtig wees, te bang wees en te dink dit kan nie gebeur nie, het die moontlike kans op werklikheid by my verby gegaan.

Droom drome en leef in jou drome. En soms as daardie droom wat tog onwerklik is, lyk of daar bietjie werklikheid in kan wees, waag ’n kans en probeer. Daar is ’n gesegde, “wie nie waag nie, sal nie wen nie.” Baie ware en wyse woorde…

Waar daar n wil is, is daar n weg.

So sit ek dan ook nou, weereens na lang harde werk agter ’n doel gedrewe oefen plan en kry ek weer ’n tydjie om te skryf. Ek het die naweek wat verby is seker die moeilikste 21 km wedloop aangepak in die omgewing. Ek het van die begin af weggespring met ’n missie om onder twee ure klaar te maak.

So het ek omtrent twee maande terug besluit ek wil die wedloop hardloop. Ek is vertel dat dit nie maklik gaan wees nie en dat ek dit maar moet stadig vat. Stadig vat? Nee ek ken nie daardie woorde nie. Ek het begin oefen en myself gedruk tot waar ek amper nie meer kon nie. Ek het bly oefen en oefen en ek dink na amper ’n maand het ek my eerste 21 km wedloop gaan doen. Dit was ook glo ’n moeilike een, maar ek het baie goed gedoen. Vir my was dit ’n goeie toets ter voorbereiding vir die grote wat ek wou doen. ’n Paar mense het vir my gesê dat ek kan vergeet om die Sudwala 21 km onder twee ure klaar te maak. Dit was glo net te moeilik, maar ek het nie opgegee nie. Ek het bly droom, bly oefen en myself gedruk.

Die oggend sewe uur spring ek weg. Ek breek so gou moontlik uit die bondel en druk om saam die voorste atlete uit te kom. Toe ek uit is kon ek begin werk. Hard werk om my pas te hou en elke opdraand net tot bo te kom. Die eerste twee kilometers was maklik genoeg, maar toe begin die lang klim van amper ses kilometer tot bo-op die berg. Ek het net bly hardloop. Nie opgegee nie en nie terug gekyk nie. Toe ek bo-op die berg kom het ek myself begin druk om vinniger te hardloop. Daarna by die draaipunt het ek nog opdraande gehad om te hardloop, maar ek het goed gevoel en het net bly gaan en gaan. Weer terug bo-op die berg het ek ’n lang afdraande gehad tot onder. Dit klink dalk makliker, maar ek moes hard werk om my pas reg te kry en vinnig af te gaan sonder om seer te kry. En daar kom ek nader aan die einde en besef hoekom die een die moeilikste 21 km wedloop is. Opdraande wat my wil laat agteruit terug hardloop. Ek het lank gesukkel om daar uit te kom en het met myself baklei tot bo. Op die bopunt het ek die voorreg gehad om deur die Sudwala grotte te hardloop en toe was dit die afgaan weer na die eindpunt. Dieselfde opdraande wat ek op baklei het moes ek nou afgaan en elke laaste bietjie krag in my bene was nodig. As ek te vinnig gaan kry my knieë seer en te stadig is dit my bobene wat pla. Met ’n redelike vinnige pas is ek daar af en toe ek oor die wenstreep gaan en besef ek het dit onder twee ure gedoen, was dit asof ek alles vermag het wat ek wou. Dit is ’n gevoel wat ek nie kan beskryf nie. Al die harde werk was nie verniet nie. Ek het aan myself bewys dat ek dit kan doen.

Lang harde werk en ’n positiewe, maar doelgerigte benadering tot enige iets, kan net sukses oplewer. So het ek dan weereens bewys dat as jy positief en gemotiveerd bly, jy suksesvol sal wees in wat jy doen. Ek het geleer om nie na ander mense te luister nie en in myself te bly glo, tot die bitter einde toe. Mag my klein bietjie sukses almal inspireer om hulle drome uit te leef. Moet nooit sê ek kan nie want waar daar ’n wil is, is daar ’n weg.

 

Die Regte Pad

DSCF3095

Waarheen vat die lewe ons dag na dag? Ek wonder soms in watse rigting om in te gaan. Ons jaag party dae soveel doelwitte na en probeer ons beste om bo uit te kom, maar is bo die regte plek om te wees vir ons? Is dit lekker om daar bo te wees of lyk dit maar net lekker daar? Hulle sê die hoogste bome vang die meeste wind…

Ek het nou die laaste paar weke ernstig tyd aan my hardloop spandeer. Om een of ander rede het ek net verder en verder begin hardloop en ook meer gereeld. Ek kry soms in die middel van die dag net die guur om te wil gaan hardloop. Dalk jaag iets my dat ek so hardloop, of dalk soek ek na iets en geniet die dink tyd op die pad. Dit is verbasend waaraan mens kan dink as jy so hardloop. Soms droom jy drome en ander tye dink jy aan die dag se gebeure. Daar op die pad is dit net jy en die pad en elke opdraand het sy eie vereistes wat sy tol op jou bene eis. Soms is dit maar ’n groot stryd wat binne jou aan die gang is om die eindpunt te haal. Party dae is dit maklik om te hardloop en ander dae voel dit of daar gom onder jou skoene is en dit swaar is om jou bene op te tel. So ook verander die hardloop jou gemoed heeltemal. As ek kwaad is hardloop ek om van my woede ontslae te raak. As ek gelukkig is, gaan hardloop ek omdat ek dit geniet om te hardloop. As ek moeg is hardloop ek om weer krag te kry en so gaan ek net aan.

Ek dink nou een dag soos wat ek hardloop ook nou daaraan dat ek nie werklik weet waarheen ek in die lewe op pad is nie. Ja, ek het baie belangstellings en stokperdjies en as ek iets aanpak volhard ek daarin. Ek is mal oor die natuur en geniet die buitelug, maar so ook hou ek van skryf en musiek en kan ook ’n hele dag binnehuis spandeer. Ek neem graag foto’s en speel kitaar. Daar is min dinge in die lewe wat ek nie kan doen nie, of nie kan leer om te doen nie. Waar hou mens dan op? Wanneer besluit mens dat jy nou genoeg goed het om te doen? Ek weet nie, want as ek myself kry, so besig as wat ek reeds is, pak ek weer iets nuuts aan. Net soos wat ek hardloop na die eindpunt op die pad, so gebeur dit ook met alles wat ek in die lewe aanpak. Ek het net ’n ontsettende sterk dryfkrag agter my wat ek nie werklik weet waar dit vandaan kom nie. Met al hierdie dinge wat aangaan voel ek tog nog steeds verdwaald en sonder rigting. Dit bly vir my voel dat ek kan beter en dat daar ’n ander rigting is waarheen die lewe my wil vat, maar ek kry dit nie. Ek is blind in die opsig dat ek nie kan sien wat die toekoms behels nie. Daar is soveel opsies en dinge om te begin doen en plekke om heen te gaan, maar soms is ek bang ek gaan in ’n verkeerde rigting in. Mens wil nie iets doen wat jy dalk oor ’n paar jaar besef jy het ’n fout gemaak en dan kan jy nie weer oor begin waar jy was voor die tyd nie. Voor begin is nie maklik nie en dit kan ek van getuig.

So hardloop en skryf ek dan nou maar saam, op soek na rigting, drome en die pad. Die pad wat ek moet vat om my lewe op koers te hou. Die pad na ’n eindbestemming wat die moeite werd sal wees en waar ek kan terug kyk oor my lewe en gerus voel dat dit ’n goeie lewe was. Soms as mens by ’n nuwe afdraai punt kom op die pad, is mens bang omrede jy nie weet wat voor op die pad wag nie. Mens is ook bang jy vat verkeerde afdraaie en jy kom nie by jou eindbestemming aan nie. Tog help dit nie om bang deur die lewe te wil gaan nie. Mens moet die vrese wat jy in jou het oorkom en die pad aandurf so goed as wat jy kan.

Elke tree vorentoe is ’n tree in die regte rigting. Dit sal net soveel makliker gewees het as mens meer van die toekoms kon weet. Tog kan ek droom, doelwitte stel en nastreef wat ek kan. Ek hoop werklik net dat my dag na dag se soeke na iets asemrowend sal  lei.

Bang vir Liefde

“Não consigo parar de pensar em você.”

Ek kan nie anders as om aangetrokke te voel tot die Portugese taal en hoe dit klink as hulle iets baie romanties sê soos die woorde hier bo aangehaal. Vandag is dit dan ook so maklik om gou op Google te gaan soek na wat dit beteken en dit is amper moontlik om enige woorde in enige taal in te vertaal deur die frase in te sleutel en te vra vir ’n vertaling.

So ook glo ek baie mense het klaar die frase hier bo probeer opsoek en weet dus wat die betekenis is. Vir die van julle wat nou so geduldig was om eers vêrder te gelees het gaan ek die verduideliking gee.

“Ek kan nie ophou om aan jou te dink nie.”

Ja en dan is dit ook die tema van hierdie woordverwerking van my. Wat maak jy as jy so van iemand hou dat jy nie kan ophou om aan haar of hom te dink nie? Is dit dan ook moontlik om so van iemand te hou, wat jy nie werklik persoonlik ken nie, maar meer in die sin van sien en hoor van haar of hom en jy het net so gevoel dat jy meer wil weet van daardie persoon. Ek weet elke persoon het sy eie manier van doen en daar is die mense wat nou vir my sal sê dat dit eenvoudig is. As jy van iemand hou en die persoon beter wil leer ken, moet jy dan ook met die persoon begin praat en so sal jy haar of hom beter leer ken.

Om nou dood eerlik te wees met julle, ek is nie daardie persoon wat net sommer besluit ek hou van iemand en dan begin ek ’n gesprek met haar nie. Dit was nog altyd vir my moeilik gewees om daardie eerste woorde uit te spreek. Net daardie maklike en simpel woorde van, “wil jy dalk saam my iets gaan drink?”

“Você pode querer algo ir beber o meu?”

Klink soveel beter in Portugees… Maar ja maak nie saak in watse taal ek dit stel nie, die ‘doen dit’ deel is die probleem. Ek is werklik deur baie in hierdie harde lewe van ons en soms wonder ek of die dinge wat in my lewe gebeur het, waaruit ek soveel kan en moet leer, my nie soms te versigtig maak vir dinge wat moontlik kan wees nie. Ek meen, waar en wanneer kan mens tot die gevolgtrekking kom dat jy bietjie te oorversigtig is en dit jou baie van die lewe se wonderlike dinge laat uit mis? Daar is ’n gesegde, wie nie waag nie sal nie wen nie, maar hoe waag mens as jy bang is om te verloor? Nou sal jy dalk vir my vra, maar wat het jy om te verloor? Wel, dit is die groot probleem. Ek het oor die jare myself verloor en is tans net besig om myself weer te vind vir wie en wat ek is. Dit kan so maklik gebeur om jouself te verloor in ’n verhouding en in so mate in ’n persoon te verander wie nie werklik jy is nie, net om te probeer pas by ’n ander persoon. En ja ek weet almal sê altyd dat jy nie jouself moet verander om by ’n ander persoon te pas nie, maar tog gebeur daardie verandering. Dit is nou net ’n feit dat mense mekaar verander. Partykeer ten goede, maar dan is daar die gevalle waar jy jouself verloor en verval in iemand wat jy nie wil wees nie. Hoe keer jy dit? Ek weet nie en dit is hoekom ek bang is.

Ek is seker dan ook nie die regte persoon wat enige iemand liefdes advies kan gee nie, maar glo my ek kan dinge oor die lewe vertel wat jy nie sal glo nie. Ek het baie gesien en beleef in my lewe en dit het my dan ook die kennis gegee wat ek het en ek deel dit graag met die mense wat belangstel om te luister. Dit is goed om jou hart te volg in die lewe en alles in te sit, maar onthou asseblief net een ding. Volg jou hart en hou jou oë ook oop. As jy moet begin toe-oë deur die lewe gaan om jou hart gelukkig te hou, is jy besig om jouself te verloor.

So ook gaan ek seker nog vir dae aan een sekere dinge eers goed deurdink met die hoop op antwoorde. Ek sal seker maak wat ook al ek besluit om te doen nie my menswees sal verander nie. Dit is so maklik om die verkeerde besluite te neem in vandag se deurmekaar wêreld, maar as jy net gefokus bly, sterk kan bly en geluk nastreef op ’n manier dat jy nie jouself hoef prys te gee nie, dan sal jy vind wat jy nodig het. Ja en dalk dan vind mens die ware en werklike betekenis van liefde…