Innerlike Konflik

Kyk haar in die oë en sê dit net vir haar! Makliker gesê as gedaan, per spreekwoordelike taal gestel nou. Hoe kan mens ooit die liefde verstaan? Hoe benader jy die liefde as jy eintlik bang is daarvoor? Hoe benader jy dit as jy nie weet of dit werklik bestaan of bestem is nie? Vir jou altans…

So begin ’n redenasie met innerlike emosies en ek bevraagteken myself. So weet ek aan die een kant wat ek wil doen, maar moet ek? Met elke antwoord kom dan ook ’n vraag. Sake van die hart is nie so eenvoudig nie. Veral as die spesifieke hart al soveel seer moes deurmaak. Tog besef ek, as ek nie gaan probeer nie, gaan ek nooit weet nie. Maar dan wat as dit weer in ’n katastrofe uitdraai? Nog ’n vraag op ’n antwoord! Hoe lank gaan die redenasie dan tog met myself aangaan? Konfrontasie, teenstand, wroeging, als sinonieme vir wat ek deurgaan op die huidige oomblik.

Dit voel vir my so asof om lief te word vir iemand, jy jou vryheid prysgee daarmee saam. Dan is die volgende vraag ook nou, is jy werklik vry as jy niemand het om die vryheid mee te deel nie? Een van my vriende sê toe ook vir my in die week, jy weet wat jy moet doen, staan op en doen dit! Vir ’n oomblik daar het ek gedink ek het die antwoord en ek gaan dit doen. Vyf minute later… nog net meer twyfel as ooit tevore.

Hoe dan nou? Hoe sê ek dit? Ek soek die regte woorde, die regte oomblik, die regte alles, maar ek soek en soek sonder om te vind waarna ek soek. Weet ek self ooit waarna ek soek? Nee ek glo nie. Ek hardloop weg. Nie van my verlede af nie, maar van ’n moontlike toekoms. ’n Toekoms van nie alleen wees nie. ’n Toekoms van vreugde, vrede en liefde. Maar sal dit wees wat ek dink dit sal wees, of gaan dit net mooi die teenoorgestelde word? Van vreugde na droefheid, van vrede na konflik, van liefde na verwyte?

Ek skryf dan ook nou om te sien of ek myself beter verstaan op papier. Ek probeer ’n refleksie van emosie weerspieël en daarna kyk met die hoop op antwoorde. Wie weet, dalk gee ek iemand anders antwoorde deur my siening rond te gooi. Dalk trap die regte persoon op my sienings wat ek so ongeorden rondgooi en dit kry ander vorm. Beter vorm, vorm wat dalk sin maak. Iets wat ek kan verstaan…

Maar dan ook nou, wie verstaan die liefde dan nou…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s